معروف به ((كبير)) كه در عهد خويش به خاطر معلوماتش در رياضيات، تاريخ طبيعي، و طب شهرت داشت، ولي امروز چيزي از او در دست نيست. او شرحي بر تيمايوس نوشت.
مارينوس شكيمي
مارينوس1 اهل شكيم (يعني فلاويا نياپوليس2، در فلسطين)، كه ممكن است يهودي بوده باشد، مقارن اواخر سدهٴ پنجم برآمد. فيلسوف نوافلاطوني، شاگرد پروكلوس و در 485 جانشين او در رياست آكادمي. او شرح حال پروكلوس، ديباچهاي بر معطيات اقليدس و احتمالاً شروحي بر آثار افلاطون و ارسطو نوشت.
استوبايوس
يوآنس استوبايوس3 اهل استوبي4 در مقدونيه، احتمالاً در نيمهٴ دوم سدهٴ پنجم برآمد. نويسندهٴ يوناني. مصنف مجموعهاي حاوي منتخبات آثار بيش از 500 مؤلف يوناني از همهٴ اعصار، كه برخي از آنها را نميتوان در جاي ديگري يافت. گلچين استوبايوس از آن رو در اينجا شايستهٴ ذكر است كه يكي از مآخذ اصلي ما براي تاريخ فلسفهٴ يونان قديم است. اين جنگ به چهار كتاب منقسم است كه به ترتيب مربوط به ميشود به: 1. فلسفه، الهيات، علوم طبيعي؛ 2. نظريهٴ معرفت، جدل، خطابه، شعر، اخلاق؛ 3. فضايل و رذايل؛ 4. اقتصاد خانوادگي و عمومي، سياست مدن، هنرها.5
ديونوسيوس آريوپاگوسي6
نوافلاطوني مسيحي. نام واقعي او معلوم نيست، ولي به احتمال زياد در اواخر سدهٴ پنجم و آغاز سدهٴ ششم فعاليت داشته است. الهيات صوفيانهٴ او تأثير عميقي در انديشهٴ قرون وسطايي اعمال كرد،7 مخصوصاً در يوحناي دمشقي سوري (نك نيمهٴ اول سدهٴ هشتم)، در اريگنا (نيمهٴ دوم سدهٴ نهم)8، در آكوينايي، و غيره. او را اغلب پدر آيين مدرسي خواندهاند.